göğe bakma zamanı

bazı zamanlar tüm evreni kucaklamak istiyorum. bugün o zamanlardan biri. o kadar büyük bir duygu ki bu, düşündüğüm, tahayyül etmeye çalıştığım anda gözlerim yaşarıyor. ama böyle saçmasapan bir duygusallıktan değil içimden bir şeyler taşıyor. işte en çok o zamanlarda gökyüzüne bakmayı seviyorum.

hepimiz geçici güzellikleriz burada. birbirimizin üzerine basmaya çalışıyoruz. halbuki sen de gideceksin, yerinden yeni bir tomurcuk gelip çiçek açacak. bilmiyorsun ama olduğun yer yeniden güzelleşecek.

güzelliğe saygısını ne zaman yitirdi insanlık?

öfff gökyüzüne baksana bir. ne kadar küçüğüz anla.


not: hayır pms falan değilim.